الف) وضعیت فرهنگی، اجتماعی و صنفی دانشجویان

1- امکان رفع بسیاری از مشکلات فرهنگی وجود دارد اما ارگان های مسئول توانمند نیستند.

2- یکی از مشکلات فرهنگی آنست که دانشجویان برای پذیرش سفر می‌کنند اما نه امکان پذیرش هست نه امکان برگشت، آنجا بدون برنامه می‌مانند، و در دامن فساد و اعتیاد می افتند اما کسی به آنها کمک نمی‌کند تا به ایران برگردند.

3- بسیاری از دانشجویان ما در بین دانشجویان آن دانشگاه اکراه دارند که بگویند ایرانی هستیم.

4- بسیاری از ایرانیان بویژه در آمریکا هویتشان را از دست می دهند و به رنگ دیگران در می آیند اما خارجی‌هاي غیر ایرانی فرهنگ خود را حفظ می‌کنند و مراسم مذهبی  هم دارند.

5- در آمریکا هیچ مسئول فرهنگی نظارت بر کار فرهنگی دانشجویان ندارد.

6- در فضای اینترنت سایت اسلامی و شیعی خوبی نداریم و سایتهای وهابی اولین سایتهایی هستند که رو می آیند، بیائید با تازه مسلمانان صحبت کنید اصلاً خبری از شیعه ندارند.

7- آمریکا وسیع است، مرکز اسلامی واشنگتن حتی جوابگوی واشنگتن هم نیست.

8- مساجد شیعی در امارات فقط یک نماز جماعت و یک مراسم مذهبی دارند و هیچ فعالیت فرهنگی جز در مسجد امام خمینی نیست و صلاح نیست که ما در آنجا جمع شویم.

9- رایزن های علمی ما ضعیف عمل می کنند آن جایگاه علمی را ندارند، دانشگاه‌ها را می توانند تحت فشار قرار دهند تا دانشگاه مشکلات دانشجویان را به دولت آن کشور منتقل نماید. رایزنان ما نمی توانند از حق و حقوق دانشجویان دفاع کنند.

10- حدود پنج میلیون ایرانی در خارج از کشور زندگی می کنند و بسیاری از نخبگان در میان آنها هستند اما هیچ شبکه منسجمی برای ارتباط آنها و صدور فرهنگ ایرانی نداریم.

11- در ترکیه فضای کار فرهنگی بسیار وجود دارد و حساسیت خاصی نیست و در اکثر دانشگاهها انجمن های دانشجویی تشکیل شده است.

12- با اینکه بیشترین تعداد دانشجویان پزشکی در دانشگاه دولتی اکراین، ایرانی هستند، ولی برخورد خوبی با ما ندارند، و دلیلش هم عدم انسجام سیاستهای سفارت خود ما است، سفارت کشورهایی مثل ترکیه  برای هر نفر از دانشجویان عقد قرار داد با دانشگاه می بندند اما هر ایرانی باید شخصی قرارداد ببندد.

ب) وضعیت انجمن‌های اسلامی

1- کسانی که به عنوان شورای جدید انجمن های اسلامی انتخاب می‌شوند متأسفانه تا چند ماه با شورای قبلی مشکل دارند، یا تسویه حساب نمی کنند و یا دخالت می‌کنند.

2- بسیاری از بچه مسلمانها و نماز خوانهای واقعی در حاشیه هستند و در انجمن ها حضور ندارند.

3- جّو واقعی انجمنهای ما اسلامی نیست و مسئولین انجمن ها تصنعی فکر می‌کنند.

4- وضعیت اطلاع رسانی در انجمنهای اسلامی بسیار ضعیف است و جوابی قانع کننده هم ندارند.

5- انجمن های اسلامی شرح وظایف و دستور العمل دقیقی ندارند.

6- در امارات حدود 20 هزار دانشجوی ایرانی هست، بچه‌های فعال زیر نظر انجمن هستند ما به اسم دانشجو می توانیم یک انجمن غیر رسمی داشته باشیم و باید به ما کمک شود.

7- شرایطی فراهم شود تا در کشورهایی مثل هند كه امکان دارد انجمن‌ها ثبت شوند تا پرچم ایران بالا برده شود.

8- ظرفیت انجمن های اسلامی از خانه های فرهنگ و حتی رایزن ها بیشتر است اما آن امکانات و بودجه در اختیار ما نیست.

9- سیاستهای انجمن های اسلامی تنگ نظرانه است بیائیم سیاستي را دنبال کنیم که اکثر دانشجویان زیر چتر آن جمع شوند، اولویت ما باید جذب باشد نه دفع.

10- در مالزی باید در هر دانشگاه یک انجمن اسلامی تشکیل شود.

ج) پیشنهادات

1- در زمینه اجرایی و مالی حمایتها خیلی اندک است.

2- برای دلگرم شدن دانشجویان و برگشتن به ایران از طریق یک وبسایت وضعیت اشتغال و نیاز ایران با متخصصین ، اطلاع رسانی شود.

3- حداقل برای ارتباط دانشجویان یک WEB TV  طراحی کنید.

4- در بسیاری از شهرهای آمریکا زمینه وجود دارد که حداقل یک نهاد کوچک فرهنگی، یک تشکل اسلامی دانشجویان و یک روحانی مذهبی شیعی وجود داشته باشد. و این حداقل انتظار ماست.

- دانشجویان دختر مجرد علاقه دارند در قالب یک کاروان به عمره بروند اما قوانین عربستان اجازه نمی دهد، اگر شما امکان آن را فراهم کنید خوب است.

- بسیاری از دانشجویان با معدل بالا در برخی دانشگاههای امارات هستند و علاقه دارند به ایران بیایند وزارت علوم و بهداشت  راه حلی برای اینها پیدا کند.

- وظایف رایزن های فرهنگی در قبال دانشجویان ایرانی خارج از کشور مشخص شود و به دانشجویان اطلاع رسانی گردد.

- مسئولین سیاسی پاسخ بدهند که چرا برخورد پلیس و مسئولان دانشگاه‌های هند با ایرانیان سخت گیرانه هست.

- مسئولین وزارت علوم و بهداشت باید برنامه‌ریزی نمایند تا متقابلاً از کشورهای مختلف در ایران دانشجو داشته باشند.